Το όνομα Ασπρόπυργος (1899) ως όνομα της πόλεως απαντάται χρονολογικά από τον 19ο αιώνα. Η αρχική ονομασία ήταν Καλύβια της Χασιάς. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν Αρβανίτες της Χασιάς και των γειτονικών χωριών και οικισμών. Ζούσαν στις περιοχές των Κούνδουρων και της Χασιάς. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους ήρθαν Αρβανίτες και άλλοι Έλληνες από όλη ήταν ελεύθερη Ελλάδα για μόνιμη εγκατάσταση ως αγρότες. Η ονομασία της λίμνης Κουμουνδούρου εκεί πήρε το όνομα της από τον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κουμουνδούρο (1817-1883), στη θητεία του οποίου κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1860, έγιναν έργα επιχωμάτωσης και οδοποιίας μεταξύ της ακτής του Σκαραμαγκά και της λίμνης Κουμουνδούρου. Η επίσημη μετονομασία έγινε με βασιλικό διάταγμα τον Οκτώβριο του 1899, όταν ο οικισμός απέκτησε επίσημα το όνομα Ασπρόπυργος από τον Λευκό Πύργο που τον χαρακτήριζε. Πολύ παλαιότερα, ο οικισμός ονομαζόταν Χασιώτικα Καλύβια ή Καλύβια Χασιάς. Το όνομα αυτό συνδέεται με τις διάσπαρτες καλύβες που καταγράφηκε από τον περιηγητή και αρχαιοδίφη Edward Dodwell κατά το ταξίδι του στην Ελλάδα το 1800. Ως το 1899, ο Ασπρόπυργος ήταν γνωστός ως «Καλύβια της Χασιάς». Από προφορική παράδοση γνωρίζουμε, ότι μαζεύτηκαν, τότε, οι κεφαλές του χωριού για να καταλήξουν πώς θα ονομάσουν το χωριό τους. Αρκετά άτομα έλεγαν να το πουν Θρία ή Θριάσιο. Μη γνωρίζοντας όμως την ιστορική προέλευση του ονόματος Θρία και σκεπτόμενοι ότι «θρι» είναι η κόνιδα κατά την αρβανίτικη διάλεκτο, αποφάσισαν να το ονομάσουν Ασπρόπυργο, επειδή τότε γίνονταν οι ανασκαφές και είχαν βρεθεί τα ερείπια αρχαίου κτιρίου που οι ντόπιοι το έλεγαν «πυρκιμπαρδ», που σημαίνει στην αρβανίτικη διάλεκτο πύργος άσπρος». Κατά τον 20ό αιώνα και έως την περίοδο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ασπρόπυργος συνεχίζει να διαμορφώνεται μέσα από κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές. Η αγροτική βάση παραμένει κυρίαρχη, αλλά οι αλλαγές στις υποδομές, στις μετακινήσεις και στην οργάνωση της ζωής των κατοίκων σηματοδοτούν τη μετάβαση σε μια νέα εποχή. Οι δυσκολίες των πολέμων και οι ανακατατάξεις της εποχής αφήνουν το αποτύπωμά τους στην τοπική κοινωνία, η οποία, ωστόσο, διατηρεί ισχυρούς δεσμούς παράδοσης, συλλογικότητας και αντοχής, στοιχεία που καθόρισαν την πορεία της περιοχής στη σύγχρονη ιστορική της διαδρομή.
Η μεγάλη μεταβολή στη ζωή του Ασπρόπυργου σημειώνεται στα τέλη της δεκαετίας του 1920, αρχές της δεκαετίας του 1930. Είναι η εποχή που ιδρύονται οι πρώτες βιομηχανικές μονάδες και εγκαθίστανται στην παράλια πλευρά του οι πρώτοι «ξένοι» εργάτες. Παρά το γεγονός ότι η έλευσή τους δεν διαταράσσει ιδιαίτερα την καθημερινότητα στην κλειστή κοινωνία των Αρβανιτών, αποτελεί το πρώτο βήμα για τις επικείμενες αλλαγές, που αποκτούν συμβολική έκφραση με την ανέγερση του πλέον προβεβλημένου τοπόσημου, του κεντρικού ρολογιού της κωμόπολης. Το έργο, δε, αποπερατώνεται με δωρεά των ΑΧΕΠΑΝΣ. Η προσωνυμία «μικρός Καναδάς» που αποδόθηκε στον Ασπρόπυργος αναφέρεται σε μια ιδιαίτερη περίοδο της μεταπολεμικής του ανάπτυξης, όταν η περιοχή γνώρισε σημαντική άνθηση στον τομέα της αγελαδοτροφίας. Τις δεκαετίες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η εκτροφή βοοειδών και η παραγωγή γάλακτος οργανώθηκαν σε πιο σύγχρονες βάσεις, με τη συμβολή συνεταιρισμών και την υιοθέτηση πρακτικών που θύμιζαν προηγμένα αγροτοκτηνοτροφικά μοντέλα του εξωτερικού. Η ονομασία παραπέμπει συμβολικά στον Καναδά, χώρα γνωστή για την εκτεταμένη και οργανωμένη κτηνοτροφία της, υποδηλώνοντας το επίπεδο ανάπτυξης που είχε φτάσει τότε η περιοχή. Ο «μικρός Καναδάς» δεν αποτελεί απλώς ένα τοπωνυμικό χαρακτηρισμό, αλλά συμπυκνώνει μια εποχή οικονομικής ευημερίας και παραγωγικής δυναμικής, κατά την οποία ο Ασπρόπυργος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην τροφοδοσία της Αθήνας με γαλακτοκομικά προϊόντα.
Το 1936, όταν ιδρύθηκε ο συνεταιρισμός «Ασπρό» διέθετε περίπου 100 μέλη. Λίγο πριν την Κατοχή, τα μέλη έγιναν 400, ενώ μετά τον πόλεμο αυξήθηκαν στα 600. Το 1952 άρχισε η ανέγερση του εργοστασίου του συνεταιρισμού, στην περιοχή του σημερινού Αγροκηπίου στα όρια του παλιού χωριού. Ήταν το πρώτο συνεταιριστικό εργοστάσιο παστερίωσης γάλακτος στην Ελλάδα, ενώ επί χρόνια ο «Ασπρό» αποτελούσε τη δεύτερη γαλακτοβιομηχανία μετά την ΕΒΓΑ. Τα προϊόντα που παράγονταν ήταν γάλα, γιαούρτι αγελάδος και πρόβειο και για τρεις μήνες, λίγο πριν κλείσει, το 1990, γιαούρτι στραγγιστό. Κατά τα τελευταία χρόνια παραγόταν βούτυρο. Επίσης, από τον Φεβρουάριο έως τον Αύγουστο παράγονταν παγωτά, γύρω στους τρεις τόνους καθημερινά, που διοχετεύονταν στην αγορά ολόκληρης της χώρας. Στο εργοστάσιο πωλείτο ακόμα χύμα γάλα σε χονδρεμπόρους Ζαχαροπλαστικής. Η γαλακτοβιομηχανία διέθετε τακτικό προσωπικό 100 ατόμων, ενώ από τον Φεβρουάριο έως και τον Αύγουστο προσλαμβάνονταν πολλοί εποχικοί υπάλληλοι, για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες της παραγωγής. Το 1960 οι κάτοικοι του Ασπροπύργου (2.000 περίπου στο σύνολό τους) ασχολούνταν κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία και προμήθευαν την Αθήνα με τα ανάλογα προϊόντα. Ο πληθυσμός έφτασε τις 12.000 το 1981 και δέκα χρόνια αργότερα, το 1991 όταν άνοιξαν τα σύνορα με το ανατολικό κομμουνιστικό μπλόκ χωρών τις 15.000 περίπου. Τότε ξεκίνησε η μεταβολή της κοινωνικής σύνθεσης του τοπικού πληθυσμού με εγκαταστάσεις Ποντίων προσφύγων από την Σοβιετική Ένωση και Αλβανών μεταναστών από τα Βαλκάνια. Ο πληθυσμός του Ασπροπύργου είναι 30.251 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός αυξήθηκε και έφτασε να είναι 31.420 κάτοικοι.
Είκοσι χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αθήνας, είναι αποκομμένος από την υπόλοιπη χώρα με θάλασσα απ’ τη μια πλευρά και με ένα τόξο βουνών απ’ την άλλη. Το ελληνικό κράτος στριμώχνει μέσα σ’ αυτή τη βραχώδη πεδιάδα, που απλώνεται σε μήκος 1.000 σταδίων, οτιδήποτε είναι υπερβολικά θορυβώδες ή βρόμικο για να μπει στην πρωτεύουσα. Ο Ασπρόπυργος είναι η πατρίδα των κυριότερων ελληνικών χαλυβουργείων, κεραμοποιείων, λατομείων, σιλό τσιμέντου, εργοστασίων παραγωγής ενέργειας και διυλιστηρίων. Το κανάλι του Μόρνου είναι ο κυριότερος προμηθευτής νερού της Αθήνας και το μεγαλύτερο φράγμα της Ελλάδας βρίσκεται σε ένα υψίπεδο στα βορειοανατολικά. Αποτελώντας λιγότερο από το 1% της επιφάνειας εδάφους της χώρας, ο Ασπρόπυργος και το περιβάλλον Θριάσιο Πεδίο ευθύνονται για το περίπου 40% της βιομηχανικής παραγωγής της Ελλάδας. Όμως ο Ασπρόπυργος είναι κάτι περισσότερο από ένα βιομηχανικό κέντρο· είναι μια αποθήκη. Κάθε χρόνο, 3 εκατομμύρια κοντέινερ γεμάτα εμπορεύματα κυκλοφορούν μέσω Ασπροπύργου χωρίς να αφήνουν κάποιο σημάδι. Τώρα η εθνική οδός φέρνει πάνω από 20.000 18τροχα (φορτηγά) για τις αποθήκες του Ασπροπύργου καθημερινά. Σχεδόν κάθε μεγάλη διεθνής εταιρία ειδών κατανάλωσης, από την EstéeLauder ως την AstraZeneca, λειτουργεί από μία. Τα προϊόντα κάθονται για μέρες, μερικές φορές για βδομάδες, προτού περάσουν στην υπόλοιπη Ελλάδα και στην Ευρώπη πάνω σε διαφορετικά φορτηγά. Μια μεγάλη αναλογία αυτών αργότερα επιστρέφει στον Ασπρόπυργο για να αποσυντεθεί στη χωματερή του.
Οι 40 αστυνομικοί του Ασπρόπυργου είναι αριθμητικά πολύ λίγοι για να περιπολούν τις αποθήκες συστηματικά αλλά είναι κοινό μυστικό ότι πολλές αποθήκες περιέχουν περισσότερα από όσα ισχυρίζονται. Κάποιες είναι εγγεγραμμένες σε εταιρίες που δεν υπάρχουν. Άλλες έχουν μυστικούς ανελκυστήρες και υπόγεια. Ένα νεότευκτο εμπόριο ανθρώπων εξαπατά πρόσφυγες από το Αιγαίο, τους κρύβει προσωρινά στον Ασπρόπυργο, και μετά τους σπρώχνει προς την Αδριατική και την Ιταλία. Όπλα συνηθίζεται να έρχονται με πλοίο από την Αλβανία ή την Ουκρανία. Χασίς φτάνει από την Κρήτη, ηρωίνη από τα τουρκικά σύνορα, κοκαΐνη σε μέρη του αυτοκινήτου εισηγμένη από τη Νότια Αμερική. Η επιχείρηση λαθρεμπορίας τσιγάρων – ένα εμπόριο που φέρνει μόνο του 1 δις ευρώ παράνομου κέρδους στην Ελλάδα – είναι μια βιομηχανία στην οποία ειδικεύεται αυτή η πόλη. Μόνο σ’ ένα μέρος σαν τον Ασπρόπυργο, όπου η συντριπτική ποσότητα του παγκόσμιου εμπορίου χρησιμοποιείται σαν καμουφλάζ, θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν αυτές οι δραστηριότητες με σχεδόν εταιρική αποδοτικότητα.
Ο διάσημος εισαγγελέας Νικόλα Γκρατέρι έχει πει για την Ελλάδα ότι (23.02.2023) : «Η Ελλάδα αποτελούσε ανέκαθεν σταυροδρόμι για τη διακίνηση, αρχικά του λαθρεμπορίου τσιγάρων και τώρα του εμπορίου ναρκωτικών. Τον τελευταίο καιρό, η χώρα σας έχει γίνει επίσης τόπος αποθήκευσης ναρκωτικών που φθάνουν από τη Νότια Αμερική, αλλά και από το Ιράν μέσω της Τουρκίας και της Συρίας. Ένα δρομολόγιο κοκαΐνης ξεκινά από την Κολομβία και μέσω του Ισημερινού φτάνει πρώτα στη Φρανκφούρτη, στη συνέχεια στην Αθήνα και στη συνέχεια στην Κέρκυρα. Συχνά χρησιμοποιούνται κοντέινερ – ψυγεία. Η μεθαμφεταμίνη από το Ιράν διέρχεται επίσης από την Ελλάδα υπό μορφή κρυστάλλων, με προορισμό την αγορά της Νοτιοανατολικής Ασίας. Υποθέτω ότι κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, οι ιταλικές εγκληματικές οργανώσεις εκμεταλλεύτηκαν επίσης την ευνοϊκή συγκυρία για να επενδύσουν στη χώρα σας. Το λιμάνι του Πειραιά αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία και για τους «δρόμους» που ακολουθεί το εμπόριο ναρκωτικών. Η Ελλάδα, είναι μια χώρα στην οποία πράγματι μπορεί να «επενδύσει» το οργανωμένο έγκλημα. Επίσης, η χώρα σας, χρησιμοποιείται ήδη συχνά για να διευκολύνεται η διαφυγή των εμπόρων ναρκωτικών.»
Ο Δημοσιογράφος και συγγραφέας Ρομπέρτο Σαβιάνο είπε για την Ελλάδα (09.06.2021): «Το πρόβλημα της μαφίας στην Ελλάδα ήταν πάντα υποτιμημένο. Σαν να αφορούσε τους ξένους, κυρίως τους Τούρκους και τους Αλβανούς. Στην πραγματικότητα, για εμάς τους Ιταλούς, που μελετάμε τη μαφία εδώ και χρόνια, η Ελλάδα ήταν πάντα πεδίο μαφιόζικης δράσης. Όλα τα ναρκωτικά στα τουριστικά νησιά της Ελλάδας, το χασίς, η ηρωίνη, η κόκα, τα προμηθεύουν οι οργανώσεις της ιταλικής μαφίας. Η Θεσσαλονίκη παίζει κεντρικό ρόλο για τη ρωσική μαφία. Η Κύπρος είναι πλατφόρμα ξεπλύματος για τα ρωσικά καρτέλ. Πάντα αναρωτιόμουν γιατί στην ελληνική κουλτούρα δεν υπάρχουν τέτοιου τύπου ανησυχίες· πώς μια χώρα διαβρωμένη από τις μαφίες ανησυχεί μόνο για το γεγονός ότι επιδίδονται σε αυτές τις δραστηριότητες ξένοι. Το ξέπλυμα στην Ελλάδα γίνεται μέσω του τουρισμού. Ωστόσο, οι Ελληνες πολιτικοί δεν μιλούν ποτέ για τη μαφία. Η Ελλάδα είναι κόμβος για τη διακίνηση κάνναβης. Αν μπορούσα να δώσω μία συμβουλή στην ελληνική κυβέρνηση, θα ήταν να νομιμοποιήσει αμέσως την κάνναβη, αλλιώς θα εξαγοραστεί από τις συμμορίες που τη διακινούν.»
Άρης Πορτοσάλτε : Στη γη του «Κράτους» Ασπροπύργου μεγάλες εταιρείες έχουν εγκαταστήσει τις αποθήκες τους. Εκεί ανάμεσα στα βιομηχανικά κτίρια, από την 1η Μαΐου 2023 έχουν ανάψει περισσότερες από 500 πυρκαγιές. Το Πυροσβεστικό Σώμα προσέρχεται να σβήσει τη φωτιά και αποχωρεί αμέσως μη τυχόν και ενοχλήσει τους επαγγελματίες διακινητές προϊόντων μετάλλου. Το ίδιο διακριτική και η Αστυνομία του γειτονικού Ελληνικού Κράτους. Αποφεύγει, με κάθε τρόπο, να δυσαρεστήσει την ευαίσθητη τοπική Κοινωνία των Πολιτών. Σε δυσχερέστερη θέση είναι εκείνοι που μετακινούνται καθημερινά για να εργαστούν στη βιομηχανική περιοχή Ασπροπύργου και κυρίως οι νυχτερινοί φύλακες. Θα ήταν παραβάτες του Νόμου, εάν εφαρμοζόταν ο Νόμος. Στο «Κράτος» του Ασπροπύργου η ευνομία έχει αποχωρήσει ήσυχα, αποφεύγοντας να γίνει αντιληπτή. Οταν κάποιοι εκ των επαγγελματιών της θερμικής ανακύκλωσης πιαστούν να επιδίδονται σε έκνομες δραστηριότητες εκτός συνόρων και κατηγορούνται για συμμετοχή σε εγκληματική δραστηριότητα καταφέρνουν να μην δικαστούν καθώς υποστηρίζονται από τους δικηγόρους του Ελληνικού Κράτους.
Μέσα σ’ αυτό το πλούσιο μίγμα επιχειρούν οι πιο πρόσφατοι νεοεισερχόμενοι της πόλης, οι Κινέζοι. Η China Ocean Shipping Company (COSCO) έχει γερές βλέψεις για τον Ασπρόπυργο. Οι Κινέζοι έχουν ήδη εξασφαλίσει την πλειοψηφική συμμετοχή στον γειτονικό Πειραιά και βρίσκονται στη διαδικασία μετατροπής του σε ένα καθαρά εμπορικό δίαυλο που θα απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της θαλάσσιας κίνησης που εισέρχεται στη Μεσόγειο από την Ασία. Ο Ασπρόπυργος είναι το λιγότερο γνωστό αλλά εξίσου σημαντικό project των Κινέζων στην Ελλάδα. Πάνω σε ένα φιλέτο του Θριάσιου Πεδίου που πρόσφατα συνδέθηκε με ράγες με τις προβλήτες του Πειραιά, οι Κινέζοι σχεδιάζουν να επενδύσουν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στο μεγαλύτερο σιδηροδρομικό κόμβο της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Θα μεταφέρουν φορτία στον Ασπρόπυργο με τραίνο, κατόπιν στην Πράγα μέσω της νέας σιδηροδρομικής γραμμής, διανέμοντας αγαθά στις χώρες καθοδόν – εάν, δηλ., καταφέρουν να πάρουν το μέρος υπό τον έλεγχό τους. Οι άνθρωποι, όπως και τα αγαθά, έχουν έρθει από απομακρυσμένες γωνιές της Ευρώπης και της Ασίας. Η πλειονότητα των 40.000 κατοίκων έφτασαν από απλή ιστορική σύμπτωση, σπρωγμένοι από κλιματικά γεγονότα πάνω στα οποία είχαν μικρό έλεγχο. Αρβανίτες, Πόντιοι, Πελοποννήσιοι, Κρήτες, Ηπειρώτες, Αλβανοί, Πακιστανοί, τσιγγάνοι είναι μερικές από τις εθνολογικές ομάδες που υπάρχουν στον δήμο Ασπροπύργου. Ο Ασπρόπυργος βρίσκεται γύρω στα 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αθήνας και 3 χιλιόμετρα ανατολικά της Ελευσίνας. Η πόλη του Ασπροπύργου εντοπίζεται στα νοτιοδυτικά, γύρω στο 1,5 χιλιόμετρο βόρεια της ακτής. Οι παλαιότεροι (Αρβανίτες) κάτοικοι του Ασπροπύργου διαβιούν στην κυρίως πόλη, ενώ στην παραλία έχουν εγκατασταθεί Αρκάδες, που ήρθαν να δουλέψουν στα «Τσιμέντα Χάλυψ» κατά την δεκαετία του 1930. Στην Γκορυτσά και Άνω και Κάτω Φούσα ζουν επαναπατρισθέντες Πόντιοι, όπως και στη Νέα Ζωή και στις συνοικίες Νεόκτιστα και Ρουπάκι εργατοτεχνικό προσωπικό από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Στην Νέα Ζωή υπάρχουν και εγκαταστάσεις Τσιγγάνων.
Πηγές : https://arxeionpolitismou.gr/2017/04/aspropyrgos.html https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%83%CF%80%CF%81%CF%8C%CF% 80%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82 https://www.parapolitika.gr/stories/article/1700313/oleukospurgospouedoseto onomastonaspropurgoiagnosti istoria/ https://www.kathimerini.gr/culture/402227/i istoriatoyaspropyrgoyanatrepei ta stereotypa/ https://www.economist.com/1843/2017/10/24/europesheartofdarkness https://vidarchives.gr/en/reports/2023_04_2589 https://oakke.gr/sabotaz crisis/%CF%83%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%B 6%E2%80%93 %CF%81%CF%89%CF%83%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B5%C E%B6%CE%B9%CE%BA%CE%B7 %CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B4%CF%85%CF%83%CE %B7/item/878%CE%B5%CE%BD%CE%B1 %CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9% CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF %CF%81%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%B1%CE%B6 https://www.google.com/amp/s/www.zougla.gr/greece/i-elada-xrisimopite-giana-diefkolinete-i-diafigi-ton-emporon-narkotikon/amp/
https://commonality.gr/roberto-saviano-stin-ellada-oi-mafies-den-vriskoynantistasi/ https://www.kathimerini.gr/world/561389980/antimetopiste-ti-mafia-me-toitaliko-montelo/ https://eleftheriaonline.gr/stiles/emvolima/item/40821-rttg https://www.dimosaspropyrgou.gr/o-dimos/istoria-tou-dimou/ https://thriassio.gr/aspro-oi-ageladotrofoi-toy-aspropyrgoy-aristera-kai-schediomarsal/ https://www.lifo.gr/podcasts/istoria-mias-polis/kapote-o-aspropyrgosonomazotan-kai-mikros-kanadas https://www.liberal.gr/portosalte/kratos-toy-aspropyrgoy Σ.Ε.Υ.Π., Τ.Ε.Ι. ΗΠΕΙΡΟΥ, ΤΜΗΜΑ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΟΚΟΜΙΑΣ, ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Με θέμα: «Η Ιστορική εξέλιξη του θεσμού της Προσχολικής αγωγής. Πώς ξεκίνησε, τί ανάγκες καλύπτει και πώς εξελίχθηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό». Ονοματεπώνυμο: Ζουριδάκη Βασιλική Υπεύθυνος καθηγητής: Κος Γκόγκας Θεμιστοκλής Ιωάννινα 2006 ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΛΛΙΕΡΗ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΒΙΟΙ ΥΛΙΚΟΣ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ 2008 ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΛΛΙΕΡΗ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΑΤΟΙΚΟΙ . ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ . ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ . ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ 2010
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου